گاهی ناامیدی

اینقدر خسته ام که حتی نرسیدم کامنتایی که گذاشتن رو بخونم حتی دلم میخواد از سر ذوق برم وبلاگی که برای او نوشته بودم رو باز کنم و از هیجان و احساسی که تمام قلبمو وا میکرد بگم ولی وا مونده که نمیاد ... جدا دلم میخواست الان به جای این درسا که اتفاقا دوستشم دارم کمی هیجانات دیگه رو هم امتحان کنم ‌... ولی تا ابد من و تنهایی و کتاب ،انگار قسمت من از اول همین بوده از عشق و احساس ناامیدم ...